Değişiyorum. Aynıyım.

Author: Yasemin Şahin /

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Tek bir heceyi bile atlamadı ve mırıldandığı sözcükleri sevdi çünkü söyledikçe çıkardığı seslerin değiştirğini ve her değişimin bir geridönüş ve her geridönüşün de bir değişim olduğunu gördü.


Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Değişiyorum.
Aynıyım.

Bu bir maskeler dansıydı ve her maske mükemmeldi çünkü her maske gerçek bir yüz ve her yüz gerçek bir maskeydi ve böylece yalnızca bir maske ve tek bir gerçek yüzün olduğu danstan ötede ne maske ne yüz kalıyordu ve bu, tekrar tekrar, kendi kendine değişen isimsiz bir şeydi. Sabah olduğunda, şarkı söyleyenler kabuktan yapılma çalgılarını daha yavaş sallamaya başladılar. Şafak sökerken giysiler toplanmaya başladı. Aşıklar fabrikasında gece vardiyası bitmişti; kolları birbirlerinin beline ve omzuna sarılmış aşıklar, puslu yeşil bir sabaha doğru çıkarken, dizlerinin üzerine çökmüş yaşlı adam imanını ve tedavisinin tamamlandığını ilan ediyordu. Catherine de onların arasında yatmıştı ve kimse fark etmeden, yine onlarla beraber çıktı.


görkemli kaybedenler - leonard cohen


resim: 

TribeDamon Ginandes 


0 yorum:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
gazeteler gazeteler