"dünya bir düştür. evet, dünya... ah! evet, dünya bir masaldır" diyene selam olsun öyleyse.
"...düşünüyorum, öyleyse varım. oldukça makul. fakat bundan tam tersi bir sonuç, varolmadığım, bir düş olduğum sonucu da çıkar: düşünen bir adamı düşünüyorum. düşündüğümü bildiğim için ben varım. düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamında var olduğunu biliyorum. böylece o da benim kadar gerçek oluyor. bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor. düşündüğünü düşündüğüm bu adamın beni düşlediğini düşünüyorum. öyleyse gerçek olan biri beni düşlüyor. o gerçek, ben ise düş oluyorum."
şu fotodaki yürüyüşe bakar mısın: http://bit.ly/f9q1tu
ayrıca Burak, bence Son Nefesim hatmedilmeli, hala duruyorsa rafta tabii. Lacan, Dali, Eisenstein, Neruda hepsi hakkında anektodlar var. Hepsinin arkadaşı ilginç bir adam bu Bunuel. Ayrıca Breton'a uyuz olmamak elde değil onun anlatımında, bak bu bir sakıncadır ama :)
Bir de geçen Before Sunrise, sunset ve Tape izleidm sana yazacaktım bak, Tape'yi daha çok olmak üzere gerçekten sevdim Linklater'ı. Bazen replik yoluyla kestiği ahkamlar saçma olsa da genel anlamda çok iyi. Vakin Life'da bir boğmuştu sadece tüm replikler, kitap okur gibi demiştim, ne böyle. Ama yok bunlar gerçekten iyiymiş. Vaking Life ile başlanmamalıymış bu yönetmene.
ayrıca google görsellere bunuel yazınca çıkan bu verdiğim resmi de benim öteki bloguma gidiyormuş ya, bu bir işaret midir sevgili Bunuel, o göz gerçekten nereye bakıyor...
Bunuel'in kitabını daha önce de duymuştum, ilginç olaylar varmış; ama okumadım henüz, rafımda da bulunmuyor malesef. Linklater için rica ederim ama sanki bir daha eski filmleri gibi film çekmeyecekmiş gibi hissediyorum. Me and Orson Welles'den sonra özellikle.
"dünya bir düştür. evet, dünya... ah! evet, dünya bir masaldır" diyene selam olsun öyleyse.
YanıtlaSil"...düşünüyorum, öyleyse varım. oldukça makul. fakat bundan tam tersi bir sonuç, varolmadığım, bir düş olduğum sonucu da çıkar: düşünen bir adamı düşünüyorum. düşündüğümü bildiğim için ben varım. düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamında var olduğunu biliyorum. böylece o da benim kadar gerçek oluyor. bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor. düşündüğünü düşündüğüm bu adamın beni düşlediğini düşünüyorum. öyleyse gerçek olan biri beni düşlüyor. o gerçek, ben ise düş oluyorum."
kim demiş bunları :)
YanıtlaSilihsan oktay anar, puslu kıtalar atlası, tavsiye ederim :))
YanıtlaSilaz önce "le scaphandre et le papillon " diye bir film seyrettim ki, onu da tavsiye ederim.
Puslu Kıtalar'ı seneler önce okuyamayıp bırakmıştım, ne zamandır tekrar okumak istiyorum, bu alıntı tekrar istememe neden oldu :)
YanıtlaSilfilm, ah film tavsiyelerine hep açığım, izlememiştim, bir bakacağım :) teşekkürler...
Bunuel'in sağ gözü ayrı bir noktaya bakıyor sanki. :)
YanıtlaSilSana göre sol, Bunuel.
Bilmem, normal biri olsa şaşardım zaten..
YanıtlaSilşu fotodaki yürüyüşe bakar mısın: http://bit.ly/f9q1tu
ayrıca Burak, bence Son Nefesim hatmedilmeli, hala duruyorsa rafta tabii. Lacan, Dali, Eisenstein, Neruda hepsi hakkında anektodlar var. Hepsinin arkadaşı ilginç bir adam bu Bunuel. Ayrıca Breton'a uyuz olmamak elde değil onun anlatımında, bak bu bir sakıncadır ama :)
Bir de geçen Before Sunrise, sunset ve Tape izleidm sana yazacaktım bak, Tape'yi daha çok olmak üzere gerçekten sevdim Linklater'ı. Bazen replik yoluyla kestiği ahkamlar saçma olsa da genel anlamda çok iyi. Vakin Life'da bir boğmuştu sadece tüm replikler, kitap okur gibi demiştim, ne böyle. Ama yok bunlar gerçekten iyiymiş. Vaking Life ile başlanmamalıymış bu yönetmene.
kısaca tavsiye için de teşekkürler:)
ayrıca google görsellere bunuel yazınca çıkan bu verdiğim resmi de benim öteki bloguma gidiyormuş ya, bu bir işaret midir sevgili Bunuel, o göz gerçekten nereye bakıyor...
YanıtlaSilBunuel'in kitabını daha önce de duymuştum, ilginç olaylar varmış; ama okumadım henüz, rafımda da bulunmuyor malesef. Linklater için rica ederim ama sanki bir daha eski filmleri gibi film çekmeyecekmiş gibi hissediyorum. Me and Orson Welles'den sonra özellikle.
YanıtlaSil